|
Beste collega, In de afgelopen weken heb ik veel gesprekjes om mij heen (in de trein, op het voetbalveld, tijdens het hardlopen, bij mijn zus) opgevangen over de overgang naar het voortgezet onderwijs. Leuke berichtjes over kamp en de musical, wanneer er kennisgemaakt gaat worden met de nieuwe klas, dat er nog een laptop moet komen en zo ja, welke dan en of er een nieuwe fiets gekocht moet worden om de kilometers veilig te kunnen overbruggen. En ook berichtjes met zorgen over plaatsing ‘welke school past nu echt het beste bij hem en zijn mavo/havo-advies’, en loting ‘morgen is de loting en ik hoop zo dat hij ingeloot wordt’. Kortom het is duidelijk dat het een thema is dat op verschillende plekken leeft. Ik hoorde mezelf zeggen dat ik eigenlijk wel blij was dat we dat gedoe en die stress achter ons hadden gelaten met twee kinderen nu in het VO. Ik heb zelf ervaren hoe belangrijk het is om ook als ouder een gelijkwaardige stem te hebben bij het komen tot een passend advies. Terugkijkend was het fijn dat ik zelf goed op de hoogte ben van wat de scholen bieden en dat er ruimte was voor een gesprek. Niet voor niets dat ook ouderbetrokkenheid een onderwerp van gesprek is in het verkennen van de verschillende regionale samenwerkingspraktijken. Na de landing in het VO vinden kinderen over het algemeen hun draai, hoe fijn is het dat ouders zich hierbij betrokken voelen en tonen. In deze nieuwsbrief lees je meer over de overgang, belicht vanuit allerlei invalshoeken waaronder het LEPOVO-onderzoek. Een goede zomer gewenst en tot in studiejaar 2026-2027!
Elvira Folmer-Annevelink, directeur LEPOVO
|
